Platform voor Voluntariaat

startpagina

doelstelling & werking

wetgeving

verzekering

projecten & publicaties

week van de vrijwilliger

steunpunten

netwerking

leden & alg. vergadering

raad van bestuur

secretariaatsmedewerkers

platform voor voluntariaat

archief tACTIEF


 

Als we de historische feiten op een rijtje zetten, dan onthouden we volgende belangrijke data:
  • November 1972. Stichting van de Europese Vereniging voor Vrijwilligers in Straatsburg in de schoot van de Europese Commissie.
  • 24 mei 1973. Berlaimont, Brussel. Professor Albert Coppé, economist en lid van de Europese Commissie, roept een aantal grote vrijwilligersverenigingen (zowel Vlaamse als Franstalige) rond de tafel met als doel na te gaan of het mogelijk en gewenst is om ook een Belgische vertakking ter promotie van de vrijwilliger op te richten. Twee werkgroepen worden belast met de uitvoering.
  • 24 november 1975. Berlaimont, Brussel. Tweede uitgebreide vergadering onder het voorzitterschap van prof. Coppé. Op vraag van “l’Association pour le Volontariat”, ondertussen een vzw geworden, wordt een nationale tweetalige dag voorbereid in het Congressenpaleis te Brussel. Bespreking van dagorde en basisteksten.
  • Januari 1976. Na enige discussie over de naam wordt in de Vlaamse werkgroep het Platform voor Voluntariaat als feitelijke vereniging officieel.
  • 25 mei 1976. Nationale studiedag in aanwezigheid van koningin Fabiola en minister Rika De Backer en voorzitter A. Coppé. Met een duizendtal aanwezigen, tweehonderd stands van verenigingen en aparte werkgroepen rond verschillende thema’s was deze dag een succes.
  • 12 juli 1977. Het Platform voor Voluntariaat wordt een vzw (staatsblad 7 september 1977). Dit was een voorwaarde van de Koning Boudewijnstichting die daardoor de vereniging als een van haar projecten kon erkennen en subsidiëren met een startbijdrage van 1.500.000 BEF voor één jaar.
  • Vijf jaar lang werd er “op vrijwillige basis” in een kleine werkgroep van gemotiveerde mensen, leden van diverse vrijwilligersverenigingen, gewerkt in veelvuldige vergaderingen, op allerlei locaties, meestal “ten huize van…” Toen de eerste subsidie in 1977 een feit was, kon de definitieve uitbouw van het Platform beginnen. De 10 initiatiefnemers vormden de eerste, voorlopige Raad van Beheer die weldra uitgebreid werd met nieuwe leden bij de eerste statutaire vergadering op 4 oktober 1978. Toen hadden reeds 350 verenigingen de “intentieverklaring ter bevordering van de vrijwilligersgedachte” onderschreven.

Belangrijke realisaties in die eerste periode waren:
  • Het inrichten van een secretariaat, eerst in de kelderverdieping van Twee Kerkenstraat 17 en in december van datzelfde jaar op de tweede verdieping van Spastraat 12. Een parttime stafmedewerker, tevens beheerder-secretaris van de nieuwe vzw, kwam in dienst. Zij zorgde dat iedereen er terecht kon voor informatie, overleg en documentatie. Zij hield ook contact met overheid en pers, zocht sponsors voor de verschillende projecten, gaf voordrachten overal te lande, enz. Al gauw werd een nieuwsbrief, de latere Vrijwilligerskrant, vier maal per jaar gestuurd naar meer dan 1.000 verenigingen en vrijwilligers.
  • Dat eerste jaar werd een logo gekozen (boompje met stut), een folder klaar gemaakt en een affiche uitgegeven die nog jaren dienst zou doen onder het motto “Stel je vrije tijd en ondervinding belangeloos ter beschikking van je medemens – word vrijwilliger”.
  • Een belangrijke realisatie in de winter van ’77-’78 was het inrichten van infobeurzen in de hoofdsteden van de vijf Vlaamse provincies. Tal van verenigingen namen eraan deel, leerden elkaar beter kennen en hadden de gelegenheid nieuwe vrijwilligers aan te trekken. Ook de overheid werd erop uitgenodigd en steunde het project. Was dit niet de voorloper van de huidige provinciale Steunpunten voor Vrijwilligerswerk zoals die sinds 1998 een feit zijn?
  • Een nieuw initiatief in 1980, was de uitgave van de Vakantiebeurs met een rijk aanbod van verenigingen die graag beroep deden op jonge vrijwilligers tijdens hun vakantie.